Światowa gospodarka od lat opierała się na zasadach pisanych w Waszyngtonie i zachodnich stolicach. Dziś jednak fundamenty te powoli pękają, a Państwo Środka buduje alternatywny system powiązań finansowych i handlowych. Zamiast czekać na ruchy Międzynarodowego Funduszu Walutowego czy Banku Światowego, Pekin tworzy własne narzędzia nacisku i współpracy, które powoli zmieniają układ sił na globu.
Chińskie PKB i twarde dane o wzroście
Wzrost gospodarczy rzędu 4,5 procent w ujęciu rocznym, odnotowany w trzecim kwartale 2026 roku, pokazuje, że chińska machina wciąż działa na wysokich obrotach. W pierwszych trzech kwartałach 2026 roku łączny wzrost wyniósł 5,2 procent, co pozwala na bezproblemowe zbliżenie się do rocznego celu na poziomie około 5 procent. Prognozowana wartość chińskiego PKB w 2026 roku ma osiągnąć imponującą sumę 140 bilionów juanów, co w przeliczeniu daje około 19,87 biliona dolarów amerykańskich.
Tak potężna skala gospodarki pozwala na finansowanie projektów o zasięgu globalnym. W 2025 roku Chiny zamknęły rok z rekordową nadwyżką handlową wynoszącą blisko 1,2 biliona dolarów. Pieniądze te nie leżą jednak bezczynnie, lecz są pompione w infrastrukturę, surowce oraz technologie przyszłości w krajach rozwijających się.
Zielona transformacja na własnych zasadach
Nowy porządek gospodarczy budowany jest także wokół sektora energetycznego. W pierwszej połowie 2026 roku udział elektrowni węglowych w chińskiej produkcji energii po raz pierwszy spadł poniżej 50 procent, osiągając dokładnie 49,7 procent. Oznacza to, że kraj ten skutecznie przestawia się na odnawialne źródła energii, dominując jednocześnie w produkcji paneli fotowoltaicznych i turbin wiatrowych.
Równolegle państwowy operator State Grid zaplanował przeznaczenie na inwestycje w aktywa trwałe w latach 2026-2030 aż 4 bilionów juanów, co oznacza wzrost o 40 procent w porównaniu do poprzedniego pięciolecia. Szacowane wydatki samych Chin na sieci elektroenergetyczne mają wzrosnąć w samym 2026 roku do około 140 miliardów dolarów. To potężny zastrzyk kapitału, który uniezależnia kraj od zachodnich technologii przesyłowych.
Surowcowa dźwignia i cła
Jednym z najsilniejszych narzędzi w rękach Pekinu jest kontrola nad surowcami krytycznymi. Już w 2025 roku Chiny wprowadziły system licencji i ścisłe ograniczenia eksportowe na wybrane pierwiastki ziem rzadkich. Bez tych surowców zachodni przemysł technologiczny i zbrojeniowy ma ogromne problemy z produkcją zaawansowanego sprzętu.
Stany Zjednoczone próbują ograniczyć tę ekspansję za pomocą polityki celnej. Utrzymano między innymi cła w wysokości 100 procent na chińskie samochody elektryczne oraz 50 procent na fotowoltaikę i półprzewodniki. Twarda protekcjonistyczna polityka Zachodu sprawia jednak, że Chiny szukają rynków zbytu w Azji, Afryce i Ameryce Południowej, zacieśniając tam swoje wpływy gospodarcze.
Wyzwania i zadłużenie
Budowanie alternatywnego porządku nie odbywa się jednak bez ryzyka. Według prognoz Morgan Stanley relacja chińskiego długu publicznego do PKB ma osiągnąć pod koniec 2026 roku aż 122 procent. Ogromne zadłużenie samorządów oraz sektora nieruchomości to tykająca bomba, która może spowolnić ambicje Pekinu. Mimo to, determinacja w tworzeniu niezależnego od dolara ekosystemu finansowego pozostaje niezmieniona, co w najbliższych latach mocno odczuje cała globalna gospodarka.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz