Moda na wysokobiałkowe menu dotarła do niemal każdego zakątka internetu. Odżywki, batony, szejki i mięso na parze stały się symbolem dbania o siebie. W tle tych kulinarnych trendów od lat krąży jednak powtarzane ostrzeżenie, że nadmiar białka dosłownie „przepala” narządy filtrujące krew. Szacuje się, że u 15% dorosłych występują różne stadia przewlekłej choroby nerek, co sprawia, że temat ten dotyka ogromnej części społeczeństwa.
Skąd wzięła się obawa o białko?
Lęki przed kotletem czy szejkiem białkowym mają swoje korzenie w dawnych analizach. Już w 1982 roku opublikowano hipotezę Brennera i współpracowników, która zakładała, że długotrwała hiperfiltracja kłębuszkowa może uszkadzać kłębuszki nerkowe. Warto jednak pamiętać, że wnioski te wyciągnięto głównie na modelach zwierzęcych, u których wcześniej chirurgicznie usunięto część miąższu nerek. Organizm ze zdrowymi filtrami działa inaczej niż ten po poważnych zabiegach.
Praca nerek polega na ciągłym oczyszczaniu krwi z produktów przemiany materii. Kiedy jemy więcej protein, wzrasta tak zwany współczynnik filtracji kłębuszkowej. Nerki muszą po prostu wykonać większą „robotę”. Dla zdrowego człowieka jest to jednak zwykły wysiłek, podobny do tego, jaki wykonują mięśnie podczas wejścia po schodach. Problem pojawia się wtedy, gdy filtry są już wcześniej uszkodzone przez inne choroby.
Kiedy dieta wysokobiałkowa pomaga?
Czararno-białe patrzenie na jedzenie rzadko się sprawdza. Okazuje się bowiem, że restrykcyjne unikanie białka wcale nie jest złotym środkiem dla każdego. Czasami zmiana proporcji składników potrafi zdziałać cuda. W jednym z badań u pacjentów z cukrzycą typu 2 stosujących dietę wysokobiałkową i niskowęglowodanową zaobserwowano aż 64% poprawy funkcjonowania nerek.
Jak to możliwe? Kluczem okazała się skuteczna redukcja poziomu cukru we krwi. To właśnie wysoka glukoza najbardziej niszczy drobne naczynia krwionośne w nerkach. Gdy poziom cukru spadł dzięki ograniczeniu węglowodanów i zwiększeniu udziału białka oraz tłuszczu, nerki odetchnęły z ulgą. Zamiast ciągłego „kąpania się” w cukrze, zyskały stabilne warunki do pracy.
Jak sprawdzić, czy Twój organizm radzi sobie z białkiem?
Zamiast wierzyć w internetowe mitologie, najlepiej zajrzeć do własnych wyników badań. Podstawowa profilaktyka nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Wystarczy regularnie kontrolować poziom kreatyniny we krwi oraz wykonać zwykłe badanie ogólne moczu, aby sprawdzić, czy nie pojawia się w nim białko, które tam nie powinno się znajdować.
- Badaj poziom kreatyniny i eGFR raz w roku.
- Zwracaj uwagę na ciśnienie krwi, bo nadciśnienie i nerki są ze sobą ściśle powiązane.
- Pij odpowiednią ilość wody, aby ułatwić narządom wypłukiwanie zbędnych produktów przemiany materii.
- Unikaj „kocich łpów” w postaci nagłych, radykalnych diet eliminacyjnych bez konsultacji z lekarzem.
Zdrowy rozsądek zamiast skrajności
Organizm człowieka potrafi przetworzyć naprawdę wiele, o ile dostarczane jedzenie ma sens i nie pochodzi wyłącznie z przetworzonych produktów. Nadmiar białka z dobrej jakości źródeł rzadko kiedy robi krzywdę osobom, które nie mają ukrytych problemów zdrowotnych. Zamiast bać się każdego grama twarogu czy porcji indyka, lepiej spojrzeć na swój styl życia szerzej i zadbać o ruch, sen oraz normalną, zrównoważoną dietę.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz