Wybór donic na taras potrafi przyprawić o ból głowy. W sklepach budowlanych i ogrodniczych mijamy setki modeli, a każdy sprzedawca przekonuje, że jego produkt jest najlepszy. Zamiast kupować w ciemno, warto spojrzeć na materiały, które zdominowały nowoczesne aranżacje: beton architektoniczny, corten oraz technorattan. Każdy z nich zachowuje się zupełnie inaczej po deszczu, inaczej znosi mrozy i zupełnie inaczej wygląda obok desek kompozytowych czy płytek gresowych.
Beton architektoniczny – surowa elegancja na lata
Beton kojarzy się z ciężarem i stabilnością, i słusznie. Donice wykonane z tego materiału ważą tyle, że żaden silny wiatr ich nie przewróci. To ogromny plus, jeśli taras znajduje się na wyższym piętrze albo na odsłoniętej przestrzeni, gdzie jesienne wichury robią spustoszenie w lżejszych dekoracjach. Surowa, szara faktura świetnie pasuje do minimalistycznych aranżacji, współczesnej architektury i wszechobecnego szkła oraz metalu.
Trzeba jednak pamiętać o wadach. Prawdziwy beton architektoniczny swoje waży. Przesunięcie dużej donicy po sezonie wegetacyjnym to zadanie dla dwóch osób, a czasem wręcz wymaga użycia wózka. Ponadto tanie donice betonowe bez odpowiedniej impregnacji mogą chłonąć wodę, co zimą grozi ich rozsadzeniem przez mróz. Wybierając beton, szukajmy modeli wykonanych z tzw. betonu włóknistego, który jest lżejszy i trwalszy.
Corten – rdzawy hit z charakterem
Stal cortenowa to materiał dla osób, które szukają czegoś nietuzinkowego. Z daleka przypomina rdzawy złom, ale to kontrolowany proces korozji, który zabezpiecza metal przed dalszym niszczeniem. Cechą charakterystyczną tego materiału jest to, że ok. 1 rok to okres użytkowania stali corten, po którym rdza na donicy przyjmuje swój ostateczny docelowy kolor. Przez pierwsze miesiące donica może zmieniać odcienie, co warto wziąć pod uwagę przy planowaniu jasnej posadzki tarasu, z której woda może wypłukać rdzawy nalot.
Corten wygląda genialnie w zestawieniu z zielenią traw ozdobnych i ciepłym światłem lamp solarnych. Jest cieńszy i lżejszy niż beton, a jednocześnie niezwykle odporny na uszkodzenia mechaniczne. To wybór dla fanów industrialnych klimatów, którzy lubią, gdy materiały starzeją się z klasą.
Technorattan – lekkość i pleciony szyk
Jeśli taras ma kojarzyć się z wakacyjnym luzem, technorattan sprawdza się bezbłędnie. Plecionka z syntetycznych włókien imitujących naturalny rattan jest odporna na promieniowanie UV, nie blaknie na słońcu i nie wymaga chowania na zimę do garażu. Donice z technorattanu mają zazwyczaj metalowy stelaż obudowany plecionką oraz plastikowy wkład w środku, co ułatwia podlewanie i sadzenie roślin.
Ich największą zaletą jest niska waga. Pustą donicę można łatwo przestawiać w inne miejsce, zmieniając układ strefy wypoczynkowej w kilka minut. Pasują do mebli ogrodowych z tego samego materiału, tworząc spójną całość. Miniserie z marketów bywają jednak nietrwałe – tanie włókna pod wpływem mrozu mogą po kilku sezonach pękać i się wykruszać.
Jak dobrać rozmiar donicy do przestrzeni?
Nawet najładniejsza donica będzie wyglądać źle, jeśli przytłoczy taras albo zniknie w jego kącie. Warto trzymać się sprawdzonych proporcji. Przykładowo, 20 m² to maksymalna powierzchnia mniejszych tarasów, dla których zalecane są donice o długości do 100 cm. Przekroczenie tej granicy sprawi, że przestrzeń wyda się zagracona.
- 50x50x50 cm – wymiary klasycznej donicy w kształcie sześcianu, dedykowanej do narożników tarasu.
- 70x30x30 cm – wymiary niskiej, poziomej donicy odpowiedniej dla roślin okrywowych lub sukulentów.
- 30x30x70 cm – wymiary smukłej, pionowej donicy przeznaczonej m.in. na trawy ozdobne lub iglaki kolumnowe.
- 100x50x70 cm – wymiary dużej donicy pełniącej funkcję naturalnej bariery lub dominanty kompozycyjnej.
Warto też pamiętać, że 100 cm to długość donic stanowiących granicę proporcjonalności dla tarasów o powierzchni do 20 m². Z kolei 120 cm to długość dużych donic przeznaczonych do przestronnych ogrodów i szerokich przeszkleń, gdzie mniejsze modele po prostu by zginęły.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz