Przeglądając internet, coraz częściej trafiamy na materiały, co do których trudno mieć pewność, czy przedstawiają rzeczywistość, czy fikcję. Fotografie o idealnym oświetleniu i filmiki z płynnym ruchem bywają dziełem algorytmów. 2 sierpnia weszły w życie przepisy unijnego aktu w sprawie sztucznej inteligencji, czyli AI Act, które wprowadzają obowiązkowe oznaczanie treści generowanych przez sztuczną inteligencję. To odpowiedź na rosnącą skalę zjawiska, z którym mierzą się użytkownicy sieci na całym świecie.
Gdzie szukać śladów algorytmu
Zanim sięgniesz po specjalistyczne narzędzia, warto dokładnie obejrzeć „podejrzany” materiał gołym okiem. Algorytmy generujące obrazy i wideo wciąż popełniają powtarzalne błędy, choć radzą sobie z nimi coraz lepiej. Zwróć uwagę na detale, które zazwyczaj umykają twórcom sztucznym, ale dla ludzkiego oka są dość łatwe do wychwycenia.
- Dłonie i palce – sztuczna inteligencja często gubi się w ich anatomii, dodając jeden palec za dużo lub rysując je nienaturalnie wygięte.
- Teksty w tle – napisy na koszulkach, sklepowe szyldy czy dokumenty na zdjęciach wygenerowanych przez AI często przypominają bezsensowny ciąg literek zamiast prawdziwych słów.
- Symetria i powtarzalność – kolczyki różniące się kształtem, okulary o niedopasowanych oprawkach czy tłum w tle, w którym twarze wyglądają niemal identycznie.
Cyfrowe znaki wodne i narzędzia weryfikacji
Samo patrzenie na piksele to jednak za mało, zwłaszcza że technologia poszła mocno do przodu. Z pomocą przychodzą nowoczesne systemy znakowania treści. Do tej pory ponad 180 miliardów plików graficznych, wideo oraz audio zostało oznaczonych za pomocą technologii cyfrowego znaku wodnego SynthID. Jest to niewidoczny dla ludzkiego oka kod wpleciony w strukturę pliku, który pozwala wykryć jego pochodzenie nawet po zrzucie ekranu czy edycji.
Jeśli masz konkretny plik i chcesz sprawdzić, czy stoi za nim algorytm, możesz skorzystać z ogólnodostępnych aplikacji. Przykładowo, w aplikacji Gemini można sprawdzić pochodzenie materiałów, pamiętając jednak o pewnych ograniczeniach technicznych. Maksymalny rozmiar pliku przesyłanego do weryfikacji autentyczności wynosi do 100 MB, a maksymalny czas trwania plików wideo weryfikowanych pod kątem pochodzenia AI to do 90 sekund.
Dlaczego rozróżnienie prawdy od fałszu ma znaczenie
Problem sztucznych materiałów to nie tylko ciekawostka technologiczna, ale realne wyzwanie dla bezpieczeństwa informacji. 9 listopada MSWiA poinformowało o zabezpieczeniu materiałów i skierowaniu do prokuratury sprawy fałszywego fotomontażu politycznego wygenerowanego przez sztuczną inteligencję. Takie sytuacje pokazują, że fałszywe obrazy i filmy mogą służyć do manipulacji opinią publiczną.
Weryfikacja tego, co widzimy w sieci, staje się codzienną umiejętnością cyfrową. Korzystanie z oficjalnych narzędzi, znajomość unijnych przepisów oraz zachowanie zdrowego dystansu do niesprawdzonych materiałów pozwalają skutecznie poruszać się po współczesnym internecie bez obawy o dezinformację.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz