Seul zazwyczaj zgarnia całą uwagę, kiedy ktoś planuje wyjazd do Azji. Stolica Korei Południowej ma jednak tę wadę, że bywa przytłaczająca, głośna i momentami męcząca. Prawdziwe oblicze kraju kryje się tam, gdzie kończą się granice metropolii, a szybkie pociągi KTX wyjeżdżają w stronę morza i gór. W 2025 roku Koreę Południową odwiedziło łącznie 18,9 miliona zagranicznych turystów, z których wielu szybko odkryło, że najciekawsze rzeczy dzieją się poza głównym miastem.
Busan – morska stolica z bulwarami i klifami
Drugie co do wielkości miasto kraju to zupełnie inna bajka niż Seul. Zamiast betonowej dżungli mamy tu szerokie plaże, wzgórza schodzące prosto do morza i największy port rybny w tej części świata. Miejsce to żyje w zupełnie innym rytmie, bardziej rozmemłanym, wakacyjnym i opartym na jedzeniu prosto z oceanu.
Co zobaczyć w Busan
Najbardziej znanym punktem na mapie jest świątynia Haedong Yonggungsa, która weszła na oficjalną listę stu obowiązkowych atrakcji turystycznych Korei na lata 2025-2026. W przeciwieństwie do większości koreańskich świątyń buddyskich ukrytych w górach, ta stoi bezpośrednio na skalistym brzegu morza, gdzie fale rozbijają się o mury.
Z kolei na targu Jagalchi można zobaczyć, jak wygląda handel owocami morza na masową skalę. Kupujesz żywą rybę lub ośmiornicę na dole, a panie na piętrze od razu przygotowują z niej prosty obiad. Jeśli szukasz kolorowych zdjęć, dzielnica Gamcheon – dawne osiedle uchodźców przekształcone w artystyczną wioskę pełną murali – sprawdzi się idealnie, choć trzeba przygotować się na chodzenie pod górę.
Gyeongju – muzeum bez ścian
Trzy godziny drogi na północny wschód od Busan leży Gyeongju. Przez niemal tysiąc lat było ono stolicą królestwa Silla. Dziś miasto przypomina park narodowy przemieszany ze zwykłą, niską zabudową. Nie znajdziesz tu drapaczy chmur, bo obowiązują tu surowe przepisy budowlane chroniące dziedzictwo historyczne.
W samym środku parku miejskiego wznoszą się wielkie, zielone kopce. To grobowce dawnych królów i arystokracji. Wyglądają jak naturalne wzgórza, ale pod trawą kryją się drewniane komory grobowe pełne złotej biżuterii i ceramiki. Najlepiej wypożyczyć rower i jeździć między nimi alejami obsadzonymi drzewami. Niedaleko stąd znajduje się też skarb UNESCO – grota Seokguram ze słynnym posągiem Buddy patrzącym w stronę morza.
Wyspa Jeju – ognie wulkanu i zielona herbata
Na południe od stałego lądu leży wyspa Jeju, nazywana czasem koreańskim Hawajami. Bezpośredni lot krajowy z lotniska Gimhae w Busan trwa zaledwie 1 godzinę, co sprawia, że łatwo połączyć te dwa miejsca w jedną podróż. W 2026 roku rząd przeznaczył aż 5,5 miliarda wonów na ożywienie turystyki wycieczkowców w siedmiu głównych portach, w tym właśnie na Jeju oraz w regionie Busan i Gyeongju, co ułatwia podróżowanie drogą morską.
Jeju to przede wszystkim krajobraz wulkaniczny. Najwyższy szczyt kraju, Hallasan, to drzemiący wulkan z wielkim jeziorem w kraterze. Wokół wyspy ciągną się czarne, bazaltowe plaże oraz klify o geometrycznych kształtach. Warto też zajrzeć na rozległe plantacje zielonej herbaty O'sulloc, gdzie oprócz samego naparu można spróbować lodów i ciatek o smaku matchy.
Kiedy jechać, żeby nie utknąć w tłumie
Planując wyjazd, trzeba uważać na lokalne święta. Szczególnie trudnym momentem na podróżowanie po kraju jest okres Chuseok, czyli koreańskie Święto Dziękczynienia. W 2026 roku przypada ono od 23 do 27 września. W tym czasie miliony Koreańczyków rusza w drogę, żeby odwiedzić rodziny w swoich miastach rodzinnych. Pociągi wyprzedają się w kilka minut, a drogi krajowe zamieniają się w wielogodzinne korki. Poza tymi kilkoma dniami wrzesień i październik to najlepszy czas na zwiedzanie – upały odpuszczają, a deszcze przestają dawać się we znaki.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz