Kiedy podpisujemy umowę na duży kredyt, banki bardzo chętnie proponują nam dodatkowe zabezpieczenia. Jednym z nich jest ubezpieczenie, które ma nas chronić w sytuacji, gdy stracimy etat. Dla jednych to zbędny wydatek i kolejna prowizja nabijająca kieszeń instytucji finansowej, dla innych – święty spokój w niepewnych czasach. Sprawdzajmy jednak dokładnie, komu takie polisy faktycznie mogą uratować domowy budżet, a kiedy są tylko drobnym drukiem na papierze.
Ile to kosztuje i jak działa w praktyce?
Cena takiego ubezpieczenia zależy głównie od tego, z jakim zobowiązaniem mamy do czynienia. W przypadku zwykłego kredytu gotówkowego koszty te wahają się najczęściej od 20 do 30 zł miesięcznie. Zupełnie inaczej wygląda to przy kredytach mieszkaniowych. Tutaj składka jest zazwyczaj wyliczana jako procent od salda zadłużenia i wynosi od 0,018% do 0,12% tej kwoty co miesiąc.
Warto też wiedzieć, jak ubezpieczyciele pomagają po utracie pracy. Zazwyczaj okres, przez który firma pokrywa nasze raty kredytowe lub wypłaca gotówkę, wynosi od 6 do 12 miesięcy. To daje spory bufor czasowy na znalezienie nowego zajęcia bez wpadania w spiralę zadłużenia.
Haczyki, o których rzadko się mówi
Ochrona ubezpieczeniowa nie zaczyna się jednak w dniu zwolnienia z pracy. Firmy ubezpieczeniowe stosują mechanizm zwany karencją. Najczęściej od 30 do 60 dni wynosi czas oczekiwania od momentu oficjalnej utraty pracy do chwili, w której ubezpieczyciel w ogóle zacznie wypłacać świadczenie. Oznacza to, że pierwszą czy drugą ratę po zwolnieniu i tak musimy opłacić z własnej kieszeni, jeśli nie mamy oszczędności.
Kolejna ważna sprawa to sposób utraty pracy. Polisa działa niemal wyłącznie wtedy, gdy zostaje nam wręczone wypowiedzenie z przyczyn niedotyczących pracownika, na przykład podczas zwolnień grupowych czy likwidacji stanowiska. Jeśli ktoś sam złoży wypowiedzenie albo zostanie zwolniony dyscyplinarnie za ciężkie naruszenie obowiązków, ubezpieczyciel nie wypłaci ani grosza.
Kto faktycznie powinien o tym pomyśleć?
Tego typu zabezpieczenie ma sens głównie wtedy, gdy nasza sytuacja zawodowa jest w jakiś sposób niestabilna, a miesięczna rata kredytu mocno obciąża domowy budżet. Jeśli stracimy pracę, a znalezienie nowej w naszej branży i regionie może zająć wiele miesięcy, polisa staje się realną poduszką finansową.
Zupełnie inaczej sytuacja wygląda, gdy mamy zgromadzone oszczędności pozwalające na spokojne przeżycie roku bez pensji albo pracujemy w branży, w której o nową ofertę nietrudno. Wtedy koszty składki przez kilka lat trwania umowy kredytowej mogą się po prostu nie zwrócić, a dodatkowa ochrona okaże się zbędnym wydatkiem.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz