Czasy, gdy każdy chciał za wszelką cenę kupić własne M i zamknąć się w nim na trzy spusty, powoli odchodzą w niepamięć. W Polsce coraz głośniej mówi się o powrocie do korzeni, czyli o domach, w których pod jednym dachem żyje kilka pokoleń. I nie chodzi tu o przymus wynikający wyłącznie z biedy, ale o świadomy wybór, który ma ułatwić codzienność.
Statystyki nie kłamią – liczby mówią same za siebie
Z danych GUS i Eurostatu za 2026 rok wynika wyraźnie, że aż 53 proc. osób w wieku 25-34 lata w Polsce nadal mieszka z rodzicami. Z kolei blisko 1/4 mieszkańców Polski w wieku 18-35 lat uznaje domy wielopokoleniowe za dobre rozwiązanie i chętnie by w nich zamieszkała. To spora zmiana w myśleniu o „dorosłości”, która kiedyś kojarzyła się wyłącznie z natychmiastową wyprowadzką.
Zupełnie inaczej wygląda to u starszego pokolenia. Aż 43 proc. osób w wieku powyżej 66 lat odrzuca formę mieszkania wielopokoleniowego, ceniąc sobie święty spokój i niezależność. Warto też zauważyć, jak zmieniła się struktura naszych domów na przestrzeni lat. W latach 2006-2025 całkowita liczba gospodarstw domowych w Polsce wzrosła z 12,7 mln do 15,5 mln. Na koniec 2025 roku gospodarstwa jednoosobowe stanowiły już 35 proc. wszystkich domostw, podczas gdy w 2006 roku było to zaledwie 22 proc.
Dlaczego młodzi wracają pod skrzydła rodziny?
Głównym powodem, dla którego wspólne mieszkanie wraca do łask, są po prostu pieniądze. Ceny nieruchomości przyprawiają o zawrót głowy. W Warszawie stawki za lokale deweloperskie przekraczają 17 tys. zł/mkw., a w Krakowie, Trójmieście i we Wrocławiu średnie ceny wynoszą ponad 14 tys. zł/mkw. Przy takich kwotach zakup własnego lokum bez gigantycznego kredytu graniczy z cudem.
Do tego dochodzi kwestia dziedziczenia. Z raportu opublikowanego w październiku 2026 roku wynika, że 28 proc. dorosłych Polaków weszło w posiadanie nieruchomości drogą dziedziczenia. Często oznacza to konieczność remontu starego domu po dziuqach i przystosowania go do potrzeb kilku rodzin jednocześnie.
Codzienność pod wspólnym dachem – blaski i cienie
Życie z rodzicami czy teściami ma swoje ogromne zalety, ale bywa też wyzwaniem. Zamiast samotnego gotowania obiadów i płacenia rachunków w pojedynkę, pojawia się naturalna pomoc przy dzieciach i codzienne wsparcie. Zauważalna jest jednak zmiana pokoleniowa w podejściu do starszych członków rodzin. W 2006 roku 15 proc. osób w wieku 65 lat i więcej mieszkało w gospodarstwie domowym z dziećmi, podczas gdy obecnie odsetek ten wynosi zaledwie 6 proc. Starsi wolą mieszkać blisko, ale we własnej przestrzeni.
Wspólne mieszkanie to także nauka kompromisów. Trzeba na nowo poukładać granice prywatności, ustalić zasady korzystania ze wspólnych pomieszczeń i nauczyć się rozmawiać o trudnych sprawach bez trzaskania drzwiami. Dla wielu polskich rodzin staje się to jednak jedyną rozsądną drogą do budowania stabilności w niepewnych czasach.
Jak oceniasz ten tekst?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz